وامان از شکمهای گرسنه؛دلی نا امید، دستهای خالی،التماسهای های بچه،زبانی  بسته،بغضی درگلوخشکیده،عرق شرم پیشانی و دیدهای که به زمین دوخته گردیده؛ وهمه منتظر عدالتیم با شعر وشعار  شعورمان رنگ احساس می گیرد وباز امید می بندیم که او می تواند؛ دردیده بغضی بت می شود ودر دیده بعضی مایه تمام مشکلات، از اول خلقت تا روز قیامت،چرا به عدالت نمی رسیم چرا اگر قیمت سبد خانوار ایرانی چندین برابر هم بشود و صدای خرد شدن کمر قشر متوسط هم در بیایدعده ای خوشحال به قیمت سفره های خود مباهات می کنند به گمانم منفعت معاویه های عصر جدید منفعتهای معاویه های قدیم را پول خرد هم حساب نمی کنند. فکر نمی کنم آنهایی که با چند تلفن کمی هدیه یک شبه ازرانتهای خود میلیاردها به جیب می زنند به راحتی با بیان اینکه لطفآ از پای سفره بیت المال برخیزید اطاعت امر نمایند واز آن می ترسم که ان شکم های گرسنه روزی مجبور شود از حرام عده ای ارتزاق کند آنگاه بریدن سر حسین علیه سلام نیز برایش ممکن است چه برسد به نابودی هرچه عدالت محور مهر ورز  اصولگرا.